Büyük yapılar inşa etme isteğinde derin bir insani yön var. Yüksek, geniş, etkileyici. Ancak gerçek kalite her zaman metrekareyle ilgili değildir; varoluşla ilgilidir. Hırs yerine düşünceyle, yüzey alanı yerine sürdürülebilirlikle inşa etmekle ilgilidir. Küçük ama iyi inşa edilmiş bir odanın, özenle yaratılırsa, iki katı büyüklüğündeki bir yerden daha fazla yaşam barındırabileceğini anlamakla ilgilidir.

Sürdürülebilirlik, iyi işçiliğin özünde içerik ve uzun ömürlülüğün olduğuna olan inançla başlar. Daha küçük ölçekte inşa ettiğimizde, sadece malzemelerden tasarruf etmekle ve dünyanın kaynaklarını daha az kullanmakla kalmıyoruz.
Daha az enerji gerektiren, bakımı daha kolay ve doğal olarak daha sade, daha bilinçli bir yaşam tarzına davet eden mekanlar yaratır. Daha küçük bir mekan daha hızlı ısınır ve hem doğadan hem de orada yaşayan insanlardan daha az şey talep eder. Bu, çevresiyle birlikte yaşayan bir mimaridir.